Me gustaría ser la que desapareciese,

la que volviese nunca a la vida,

la que después de un día duro,

posara sus alas sobre el cielo

y volara hasta el infinito,

donde la soledad y la calma

me arroparan con su llanto

triste y de lamento.

Vamos a ver.... que lles pasa ós tios últimamente?? Ou é que teño un imán para a xente que ten moza?? Alguén que mo poida explicar que o faiga!!

 

Primeira pasame en Cangas... claro... o tio non mo pode dicir antes, non, ten que ser cando xa estiben con el, e claro... ainda que eu non teña a culpa porque non o sabia, sempre te sintes algo mal.

 

Chegando ós alrededores de Mondoñedo... non é que me pasara unha vez, senón 3! E veña... nada, non se pode decir nada, claro... os tios cantas máis mellor, pero é que vamos a ver... que teñen na cabeza?? Sempre se tan aproveitando das situacións. XA CANSA!

 

E vamos... a última xa é para mexarse de risa!!

E veña tonteo, e veña tonteo, e veña tonteo... e entérome por terceiras de que ten moza! VEÑAAAAAAAAAA!! Pero el non deixará nunca o tonteo, tonteo, tonteo!! CORTATE TIO!

 

Veña... a partir de agora a ZORRA vou ser eu!!!

 

Bueno... aquí estamos a 9 de xullo, o verán xa comenzado, e nada novo que facer... isto deprímeme.

 

Quizás sexa moi esixente para o verán, ou quizás é que as miñas metas están moito máis arriba das dos demais, non che sei queridos amigos, pero para min non está a ser verán.

Tratase de unhos meses de inverno, que bueno, en lugar de chover, quenta un pouco o sol e a xente en lugar de ir con abrigos, vai con camisetas de tirantes.

 

É que dios... sempre facemos o mesmo, e non é que non me guste, que a ver... o meu Rincón non mo pode sustituir nada nin naide, pero é que mima...

café no Rincón as 4:30, logo Marta empeza a emparanoiarse porque a sua cadela está soa, vamos buscar a Trufa e dámoslle un paseo, ás 7/8 na casa e acabouse o día; único de vez en cando que saimos a tomar un café á noite as 10:30 e as 12 para a casa a durmir todo o mundo.

 

E os fins de semana, non podemos decir que sexan moi aló: decidese, venres ou sábado? Non vaia ser que os dous días sexa moito sair...

O fin de semana pasado, foi diferente, porque fumos a Foz que era a cea de 2ºBAC. Pero o sábado... mima! tomar o café e para a cama, menos mal que Mireia e eu nos fumos a Ribadeo, eso sí, as dúas soas.

E este fin de semana... a verdade, por mi queda olvidado da memoria. Levaba sen sair en Mondoñedo bastante tempo, e tiña moitisimas ganas, bueno, as 4 xa andaba eu soa por Mondoñedo adiante, menos mal que de repente apareceron Naza e Vanessa, e ademáis, estaban Marta Sánchez, Mari, Ele, Glori y CIA porque senón... xa me via ás 4 da mañá na casa. E falar de sair o sábado... parece un TABÚ.

 

Eu sintoo moito xentiña, pero non quero desperdiciar máis nin a semana nin o fin de semana. A partir de mañá, luns 10, e sempre que a movilidade de auto mo permita, vai cambiar isto!!

 

Un biko mu grande.